Με δύο έργα μου, ακρυλικά σε χαρτόνι, συμμετείχα στην ομαδική έκθεση ζωγραφικής “Οι κατοικίες του Εαυτού” που διοργανώθηκε στον χώρο τέχνης Chili Art Gallery (Δημοφώντος 13-15, Θησείο, Αθήνα). Η έκθεση εγκαινιάστηκε στις 15 Ιανουαρίου 2026 κα9 διήρκησε μέχρι και τις 24 Ιανουαρίου 2026
Στην έκθεση διερευνήθηκε η έννοια της κατοίκησης ως ψυχική λειτουργία, όπου ο εαυτός διαμορφώνει τον δικό του εσωτερικό τόπο απέναντι σε έναν ασταθή κόσμο.
Αφετηρία της έκθεσης αποτέλεσε η βαθιά μετατόπιση του νοήματος του «σπιτιού» στη σύγχρονη εμπειρία, ιδιαίτερα μετά την περίοδο της πανδημίας και τον συλλογικό εγκλεισμό που συνοψίστηκε στο σύνθημα «Μένουμε Σπίτι». Το σπίτι έπαψε να λειτουργεί αποκλειστικά ως φυσικός χώρος προστασίας και οριοθέτησης και μετατράπηκε σε λειτουργία του ψυχισμού. Οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο, το προσωπικό και το συλλογικό, αποδείχθηκαν ρευστές και ασταθείς, οδηγώντας το άτομο στην ανάγκη αναδιοργάνωσης της σχέσης του με τον κόσμο..jpg)
Ο επιμελητής τέχνης Πάρης Καπράλος σημειώνει :
Η έκθεση προσέγγισε την κατοίκηση ως μηχανισμό επιβίωσης. Ο εαυτός, αντιμέτωπος με μια αβέβαιη, απειλητική και συχνά δυσάρεστη εξωτερική πραγματικότητα, συγκρότησε έναν εσωτερικό τόπο: μια ενδοχώρα του εαυτού. Αντλώντας εννοιολογικά από τη σκέψη του Paul Valéry, το «σπίτι» επανεμφανίστηκε ως εσωτερική τοπογραφία, ως ένας νοητικός και συναισθηματικός χώρος που οργανώνεται για να προσφέρει προστασία, αλλά ταυτόχρονα εγκυμονεί τον κίνδυνο της απομόνωσης. Ο εαυτός δομήθηκε σαν κόσμος αυτόνομος και αυτάρκης, συχνά αδιαπέραστος, όπου το οικείο εσωτερικεύεται και αναπαράγεται. Καίριο ρόλο σε αυτή τη διαδικασία κατείχε η επίδραση των τεχνολογικών και δικτυακών συνθηκών. Στη σύγχρονη εμπειρία, το σπίτι του εαυτού λειτούργησε ως διεπαφή. Το βλέμμα διαμεσολαβήθηκε από οθόνες, η εμπειρία οργανώθηκε μέσω εικόνων και πληροφοριών, ενώ το «μέσα» και το «έξω» επικοινώνησαν κυρίως ψηφιακά και όχι βιωματικά. Το άτομο κατοίκησε σε ένα νοητικό σύστημα δεδομένων, προσπαθώντας να το συγκροτήσει ως πραγματικό κόσμο.
Τα έργα της έκθεσης δεν επιχείρησαν να περιγράψουν αφηρημένα αυτή τη συνθήκη, αλλά να την ενσαρκώσουν εικαστικά. Μέσα από διαφορετικά υλικά, τεχνικές και προσωπικές εικαστικές γλώσσες, ανέδειξαν την κατοίκηση ως ψυχολογική και συμβολική εμπειρία, που μετασχηματίζει ριζικά τη σχέση μας με την κοινωνία, τους άλλους και τον ίδιο μας τον εαυτό.
Στην έκθεση έχουν συμβάλλει με τα έργα τους οι εικαστικοί καλλιτέχνες: Dan Jauca, Κώστας Μίχος, Ioana Axente, Έφη Μαμμωνά, Μαρία Π. Οικονομοπούλου, Κωνσταντίνος Αδαμαντίδης, Άννα Φραγκάκη, Κάθριν Τσιριγκούλη, Κατερίνα Παπασπηλιοπούλου, Ιωάννης Σταμούλης, Αναστασία Χανιά, Φανή Γαβριηλίδου, Μαρία Παπατρέχα, Θεοδώρα Αναγνωστοπούλου, Αμαλία Τριανταφύλλου, Ευαγγελή Καραγγέλη, Μαρία Ντάρλα, Γιώργος Πιστικός, Ελίνα Κεχαγεδάκη, Όλγα Μπαρμάζη, Χρυσούλα Δεμάγκου, Πολυτίμη Μπαλοπούλου, Μάγδα Δημούδη, Αργυρώ Καραμούζη.