24η Ομαδική Έκθεση "Μόνοι Μαζί"

 Με δυο εικαστικά μου έργα συμμετελιχα στην ομαδική εικαστική έκθεση, που διεξήχθη μεταξύ 4 Ιουνίου 2026 και 13 Ιουνίου στην Chili Art Gallery

"Συνομιλία σιωπής"

Καθένας μόνος του 

Σύμφωνα με τον επιμελητή της έκθεσης  Πάρη Καπράλο, η έκθεση διερευνά τις συνέπειες της συλλογικής συναισθηματικής αποσύνδεσης στη σύγχρονη κοινωνία, προσεγγίζοντας την τέχνη ως μέσο επανασύνδεσης συναισθήματος, νοήματος και κοινής εμπειρίας. Σημειώνεται μεταξύ άλλων στο επιμελητικό κείμενο: "Κάθε νεά κρίση και μια νέα ελπίδα “επιστροφής στην κανονικότητα”. Όμως, τι είναι κανονικό; Η κανονικότητα δεν είναι μια αντικειμενική κατάσταση. Είναι αφήγηση που δίνει συνοχή στην εμπειρία. Όταν τα γεγονότα διαταράσσουν τις βασικές μας βεβαιότητες, η αφήγηση καταρρέει. Η παγίωση του λαϊκισμού στον δημόσιο λόγο μέσω απλοποίησης της πραγματικότητας σε διπολικά σχήματα και έμφασης στη συναισθηματική κινητοποίηση, περιόρισε την ικανότητα κατανόησης σύνθετων συναισθημάτων. Τα social media έπαψαν να περιγράφουν και άρχισαν να διαμορφώνουν πραγματικότητες, ενισχύοντας αλγοριθμικά περιεχόμενο που προκαλεί έντονη αντίδραση, ενώ η υπερπληθώρα μη ιεραρχημένης πληροφορίας αποδυνάμωσε τη σύνδεση συναισθήματος και νοήματος. Έτσι, τα συναισθήματα δεν χάθηκαν, αλλά μένουν ασύνδετα, δυσδιάκριτα και μη επεξεργασμένα, οδηγώντας σε κοινωνική αλεξιθυμία, σε μια κοινωνία σε συναισθηματική αναστολή.΄

Εικονογράφηση για το νέο σχολικό βιβλίο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας για την Α΄ Γυμνασίου "Ομήρου Οδύσσεια"

 Με ιδιαίτερη χαρά φιλοτέχνησα την σχεδία του Οδυσσέα για το νέο σχολικό βιβλίο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας για την Α΄ Γυμνασίου "Ομήρου Οδύσσεια", σε νεοελληνική απόδοση Ζ. Σίδερη (πλήρης έκδοση) της Μ. Φουντοπούλου, εκδ. Ελληνική Γραφή.

22η Ομαδική Έκθεση: Άπειρες Μορφές 4: Τα Υλικά της Μνήμης”.

Με δύο έργα κολλάζ και ακρυλικό σε χαρτόνι, συμμετείχα στην ομαδική εικαστική έκθεση, με τίτλο τα "Υλικά της Μνήμης" που παρουσιάστηκε στο χώρο τέχνης Chili Art Gallery (Δημοφώντος 13-15, Θησείο, Αθήνα) και παράλληλα διαδικτυακά, σε συνεργασία με την ARTgrID (https://artgrid.gr). Η έκθεση ξεκίνησε στις 21 Φεβρουαρίου 2026 και διήρκησε μέχρι τις   28 Φεβρουαρίου 2026.

Σύμφωνα με το επιμελητικό κείμενο του Πάρι Καπράλου: "Τα υλικά της μνήμης δεν είναι υλικά του παρελθόντος. Είναι αυτά που επιμένουν στο παρόν, που δεν αποσύρονται, που αντιστέκονται στην εξαφάνιση».  Αυτή η πράξη εμπεριέχει πάντοτε τον κίνδυνο της πλάνης, της παραμόρφωσης, της ιδεολογικής χρήσης. Συνεπώς, η μνήμη δεν είναι αποθήκη δεδομένων. Είναι πεδίο ηθικής και πολιτικής ευθύνης. Η μνήμη είναι ο μηχανισμός που καθιστά δυνατή αυτή τη συνεκτική αφήγηση, χωρίς να αίρει τη ρευστότητα και την ασυνέχεια της εμπειρίας. Η έκθεση μεταφέρει αυτή τη θεωρητική προβληματική στο επίπεδο της ύλης. Όταν ένα παλιό αντικείμενο, ένα αρχιτεκτονικό θραύσμα ή μια φθαρμένη επιφάνεια επανεντάσσεται σε εικαστικό περιβάλλον, δεν λειτουργεί ως νοσταλγικό σύμβολο. Λειτουργεί ως φορέας μαρτυρίας που διεκδικεί αναγνώριση. Το υλικό αποκτά τον χαρακτήρα τεκμηρίου, με την έννοια ότι φέρει ίχνη χρήσης και χρόνου.  Η τελική θέση ότι «η τέχνη δεν θυμάται, η τέχνη δημιουργεί ό,τι πρέπει να θυμόμαστε» μπορεί να ιδωθεί ως συμπύκνωση αυτής της προβληματικής. Η τέχνη δεν λειτουργεί ως μηχανισμός ουδέτερης διατήρησης. Παράγει μορφές που οργανώνουν το βλέμμα και καθοδηγούν την προσοχή. Μέσα από την επιλογή και τη μορφοποίηση, καθιστά ορατά συγκεκριμένα ίχνη του παρελθόντος και τα εντάσσει σε νέες αφηγηματικές δομές. Έτσι, η μνήμη παύει να είναι παθητική ανάμνηση και αναδεικνύεται σε πράξη συγκρότησης νοήματος, με αισθητικές, ηθικές και πολιτικές συνέπειες. Η έκθεση διερευνά τη δημιουργική μνήμη ως διαδικασία επανάχρησης, όπου υλικά, σύμβολα και εικόνες του πολιτισμού επανανοηματοδοτούνται ως παλίμψηστα ταυτότητας και συλλογικής εμπειρίας.

Ιωάννης Σταμούλης, Past-post,, Κολλάζ σε χαρτόνι, Υ:50 Π:40,2026

                                              Ιωάννης Σταμούλης, Memorial,Κολλάζ σε χαρτόνι,   Υ:50 Π:40,2026

Κώστας Καρυωτάκης

 Τέτοια μέρα τερματίζει το νήμα του, ο αγαπημένος μελαγχολικός ποιητής Κ. Καρυωτάκης...γράφει στο σημείωμα: "Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξή τους παιχνίδι χωρίς ουσία. " (ακρυλικό σε χαρτί)

15η ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ "Το καλοκαίρι"

Με δύο εικαστικά μου έργα συμμετέχω στην ομαδική έκθεση "Το καλοκαίρι" στο χώρο τέχνης Chili Art Gallery (Δημοφώντος 13-15, Θησείο, Αθήνα) και παράλληλα διαδικτυακά, σε συνεργασία με την ARTgrID (https://artgrid.gr).Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι και 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ( κατόπιν συνεννόησης (με ραντεβού) στα τηλέφωνα 210-7292564, 6936755550.)
Η έκθεση "Καλοκαίρι": η λέξη που χωράει μέσα της παιδικές αναμνήσεις, ώρες ατέλειωτης ανεμελιάς, θαλασσινές μυρωδιές και ζεστά απογεύματα που μοιάζουν να διαρκούν για πάντα. Οι καλοκαιρινές διακοπές δεν είναι απλώς μία «παύση» από την καθημερινότητα. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη – ένα απαραίτητο αντίδοτο στον ρυθμό της σύγχρονης ζωής. Ίσως γιατί εκείνες οι πρώτες παιδικές διακοπές μάς χάρισαν κάτι ανεξίτηλο: την εμπειρία της ελευθερίας και της ανακάλυψης.

Στο επιμελητικό κείμενο, ο Πάρης Καπράλος σημειώνει :

 Οι καλοκαιρινές διακοπές δεν είναι απλώς μία «παύση» από την καθημερινότητα. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη – ένα απαραίτητο αντίδοτο στον ρυθμό της σύγχρονης ζωής. Ίσως γιατί εκείνες οι πρώτες παιδικές διακοπές μάς χάρισαν κάτι ανεξίτηλο: την εμπειρία της ελευθερίας και της ανακάλυψης. Σύμφωνα με τη Ψυχολογία, οι κοινές οικογενειακές εμπειρίες ενισχύουν τη συνοχή και μειώνουν το άγχος. Και ως ενήλικες όμως, το καλοκαίρι μάς προσφέρει την πολυτέλεια να «μην κάνουμε τίποτα» χωρίς ενοχές, να επανασυνδεθούμε με τον εαυτό μας, τη φύση, τους άλλους. Δεν είναι τεμπελιά. Είναι επαναφόρτιση. Είναι πολιτισμικό κεκτημένο. Ίσως η πιο γλυκιά επινόηση της νεωτερικότητας. Απαραίτητη. Αναντικατάστατη. Καλοκαίρι.
Τα δύο εικαστικά έργα με τα οποία συμμετέχω στην έκθεση είναι διαστάσεων 50χ70 σε χαρτόνι και τα υλικά είναι ακρυλικό .

Η καλλιτεχνική δήλωση της έκθεσης. "Το καλοκαίρι έρχεται σαν ανάσα στη ζωή μας, φέρνοντας φως, ξεκούραση και στιγμές ελευθερίας. Είναι η εποχή που ο χρόνος κυλά πιο αργά, οι σκέψεις γίνονται πιο καθαρές και η ψυχή αναζητά ομορφιά. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η τέχνη αποκτά ιδιαίτερη σημασία: ένα ποίημα διαβασμένο στην παραλία, μια μελωδία στο ηλιοβασίλεμα, ένα σκίτσο στην άμμο. Το καλοκαίρι μας υπενθυμίζει την αξία του απλού, του αυθόρμητου και του αληθινού. Είναι μια εποχή που γεμίζει τις αισθήσεις και ανοίγει χώρο για την τέχνη να αγγίξει απαλά την καρδιά."

12η Ομαδική έκθεση “Αόρατες Ελπίδες”

 

Με δύο εικαστικά μου έργα συμμετείχα στην ομαδική έκθεση “Αόρατες Ελπίδες” στο χώρο τέχνης Alma Mater (Εμμανουήλ Μπενάκη 62, Εξάρχεια και παράλληλα διαδικτυακά, σε συνεργασία με την ARTgrID (https://artgrid.gr).Η έκθεση πραγματοποιήθηκε από τις 23 Μάϊου ως τις 1 Ιουνίου 2025.

Ο Επιμελητής Τέχνης Πάρης Καπράλος σε συνεργασία με το Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης και εικαστικούς καλλιτέχνες, με αφορμή τη Παγκόσμια Ημέρα για τα Εξαφανισμένα Παιδιά (25η Μαΐου) παρουσιάζει την έκθεση που διερευνά το φαινόμενο της εξαφάνισης παιδιών στην Ευρώπη, φωτίζοντας τις πολλαπλές αιτίες και τις τραγικές συνέπειες που το συνοδεύουν, αναδεικνύοντας τη σκληρή πραγματικότητα των αόρατων ανηλίκων και καλώντας σε συλλογική ευαισθητοποίηση και δράση για την προστασία της παιδικής ζωής και αξιοπρέπειας.

Σημειώνεται στο επιμελητικό κείμενο: “Λέγεται πως τα παιδιά είναι η ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο. Είναι εκείνα που θα διαμορφώσουν το αύριο, με τις αξίες, τις επιλογές και τις πράξεις τους. Η 25η Μαΐου είναι αφιερωμένη στα παιδιά που εξαφανίζονται και σε εκείνα που παραμένουν αόρατα για την κοινωνία. Η Παγκόσμια Ημέρα των Εξαφανισμένων Παιδιών δεν είναι απλώς μια υπενθύμιση, αλλά μια έκκληση για δράση. Τα παιδιά εξαφανίζονται για πολλούς λόγους. Οικογενειακές διαφορές, φυγή από ενδοοικογενειακή βία, διαδικτυακή παραπλάνηση, εγκληματικά κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων – οι κίνδυνοι είναι παντού. Οι απαγωγές από αγνώστους είναι λιγότερες αλλά εξαιρετικά ανησυχητικές, καθώς συνδέονται με εκμετάλλευση και βία, ενώ ψυχικές διαταραχές ή νευροαναπτυξιακά προβλήματα κάνουν κάποιους ανηλίκους πιο ευάλωτους. Συγκλονιστική είναι η κατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων που φτάνουν στην Ευρώπη χωρίς χαρτιά, προσπαθώντας να γλιτώσουν από πολέμους και ακραία φτώχεια. Χιλιάδες εξαφανίζονται κάθε χρόνο, με πολλά να πέφτουν θύματα διακινητών. Η Europol έχει επιβεβαιώσει περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης, καταναγκαστικής εργασίας και εμπορίας οργάνων. Χωρίς νομική προστασία, παραμένουν αόρατα στα σύνορα, στις δομές φιλοξενίας, ακόμα και στους δρόμους των μεγάλων πόλεων. Η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας είναι ζωτικής σημασίας. Κάθε χαμένο παιδί είναι μια υπόθεση που μας αφορά όλους: είναι μια ελπίδα λιγότερη για το μέλλον του κόσμου”.

Τα δύο εικαστικά έργα με τα οποία συμμετέχω στην έκθεση είναι διαστάσεων 35χ50 σε χαρτόνι και τα υλικά είναι ακρυλικό.

Απώλεια

Απουσία

11η Ομαδική εικαστική έκθεση "Άνοιξη"

 Με δύο  εικαστικά μου έργα συμμετείχα στην ομαδική έκθεση  “Χρώμα σε νερό 11 | Άνοιξη” στο χώρο τέχνης Chili Art Gallery (Δημοφώντος 13-15, Θησείο, Αθήνα) και παράλληλα διαδικτυακά, σε συνεργασία με την ARTgrID (https://artgrid.gr).Η έκθεση διήρκησε τις 8 Μάιου  μέχρι και τις 17 Μάιου. 

Η έκθεση,  διερευνά τη σχέση του ανθρώπου με το τοπίο μέσα από διαφορετικές οπτικές γωνίες, είναι η 11η διοργάνωση της σειράς εκθέσεων “Χρώμα σε νερό” που έχουν ως στόχο την ανάδειξη της σύγχρονης υδατογραφίας στην Ελλάδα.

Στο επιμελητικό κείμενο, ο Πάρης Καπράλος σημειώνει : “Η ακουαρέλα, ή αλλιώς υδατογραφία, γνώρισε την απόλυτη άνθισή της τον 19ο αιώνα, τότε που οι καλλιτέχνες ανακάλυπταν ξανά τη μαγεία του φυσικού τοπίου. Με την άφιξη του Ρομαντισμού, η τέχνη δεν περιοριζόταν σε ακαδημαϊκές απεικονίσεις· η φύση έγινε πρωταγωνίστρια! Οι ζωγράφοι, εμπνευσμένοι από την αλλαγή των εποχών, απαθανάτιζαν τοπία που έσφυζαν από φως και χρώμα. Η άνοιξη, με τις ροζ ανθισμένες κερασιές, τα πράσινα λιβάδια και τα κρυστάλλινα ρυάκια, ήταν ένα αγαπημένο θέμα. Τα ημιδιαφανή χρώματα της ακουαρέλας έδιναν ζωή σε αυτές τις εικόνες, μεταφέροντας την αίσθηση της φρεσκάδας και της αναγέννησης. Καλλιτέχνες όπως ο Τέρνερ και ο Κόνσταμπλ αποτύπωσαν μοναδικά την ατμόσφαιρα της εποχής. Ακόμα και σήμερα, η ακουαρέλα παραμένει συνώνυμη με την άνοιξη. Είναι η τέλεια τεχνική για να αποδώσει κανείς την αέρινη, εφήμερη ομορφιά της φύσης, θυμίζοντάς μας ότι κάθε στιγμή είναι ένα μικρό έργο τέχνης!“.

Τα δύο εικαστικά έργα με τα οποία συμμετέχω στην έκθεση είναι διαστάσεων 35χ50 σε χαρτί και τα υλικά είναι μελάνι, νερό, κρασί, καφές.

  

                                                                           Αναγέννηση

                                                                              Μετακένωση

Η καλλιτεχνική δήλωση της συμμετοχής μου στην έκθεση:

 Η άνοιξη των χρωμάτων και της ελπίδας. Ανθοσχήματα και χρωματιστά τραγούδια. Μια αέναη αναγέννηση με τις γραμμές να ανακατεύονται με προορισμό αποκλειστικά την μυρωδιά και τις οπτασίες των χρωμάτων.  Η άνοιξη  απολαμβάνεται δεν την ζεις, δεν πρέπει να τη ζεις απλά. Η άνοιξη ξεφεύγει από το να είναι απλά μια εποχή. Είναι αφετηρία για να αναγεννηθείς μετά την συγκλονιστική νίκη εναντίον του χειμερινού δυνάστη. Η άνοιξη της ζωής μας, απλά....

Εικαστική παρέμβαση σε χορωδία

Με ιδιαίτερη χαρά δημιούργησα μια εικαστική παρέμβαση σε ακρυλικό σε καμβά στον χώρο του Ζαννείου Ιδρύματος που πραγματοποιήθηκε η Πανελλήνια χορωδιακή συνάντηση.

8η Ομαδική έκθεση εικαστικών τεχνών «Εικαστικά σύνολα - Visual ensembles»

Με ιδιαίτερη χαρά συμμετείχα στην ομαδική έκθεση εικαστικών, που οργάνωσε ο Όμιλος για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, από 1 έως 5 Νοεμβρίου 2024, στον εκθεσιακό χώρο του Μουσείου Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών (Θόλου 5, 105 56, Αθήνα).Ο τίτλος της έκθεσης ήταν «Εικαστικά σύνολα – Visual ensembles».

Κάτω από τον βράχο και το αιώνιο Φως της Ακρόπολης, οι 31 εικαστικοί δημιουργοί από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αυστρία, με τις 45 δημιουργίες τους, όπως: τοπιογραφίες, προσωπογραφίες, έργα γλυπτικής, αγιογραφίας, κοσμήματος κ.ά. με απεικονίσεις ρεαλιστικές, εμπνευσμένες από την ιστορία και την ελληνική μυθολογία, τον άνθρωπο, το περιβάλλον, αλλά και δημιουργίες μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης με συμβολισμούς, αναφορές σε αξίες, μορφές και ιστορίες της πραγματικότητας ή της φαντασίας, έδωσαν τη δυνατότητα στον επισκέπτη της έκθεσης να δει το όραμά τους για τη ζωή μέσα από την τέχνη, σε έναν χώρο μοναδικής αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής αξίας για τη χώρα μας, όπως είναι το Μουσείο Ιστορίας

Πανεπιστημίου Αθηνών (Παλαιό Πανεπιστήμιο).

Η συμμετοχή μου στην έκθεση ήταν με το έργο μου σε σχηματοποιημένο ξύλο και με ακρυλικά, πάνω σε μια σπουδή στα Φαγιουμ.






Στα πλαίσια των εγκαινίων της έκθεσης, η Πρόεδρος του Ομίλου κ. Νίνα Διακοβασίλη μου επέδωσε τιμητικό έπαινο για τη συμμετοχή μου στην έκθεση

Στα πλαίσια της έκθεσης εκδόθηκε σχετικός κατάλογος που περιλαμβάνει τα έργα και το βιογραφικό των μετεχόντων






Παράλληλα υπάρχει ανάρτηση του στα κοινωνικά δίκτυα

Ερασιτεχνούμε την μελωδία

 Μελωδική νύχτα με τις φωνούλες της παιδικής χορωδίας της Ελένης Ζαννή, στην σκηνή του ιδρύματος Ζαννείου , στην οποία είχα τη χαρά να διακοσμήσω με τέσσερις ερασιτεχνίες μου με ακρυλικά σε καμβά.

Ακρυλικό σε καμβά

Ακρυλικό σε καμβά

Ακρυλικό σε καμβά

Ακρυλικό σε καμβά

Ακρυλικό σε καμβά

7η Ομαδική έκθεση ΒΑΖΑΑRT

 Με τρία εικαστικά συμμετείχα  στην ομαδική έκθεση-bazaart στην Chili art gallery, Δημοφώντος 13-15, στο Θησείο. Η έκθεση εγκαινιάστηκε την Μεγάλη Πέμπτη 18.00 και διήρκησε  μέχρι 11-5-2024.

Ακρυλικό σε καμβά

Ακρυλικό σε καμβά

Ακρυλικό σε καμβά

6η Ομαδική έκθεση Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ

Με δύο έργα συμμετείχα στην στην ομαδική έκθεση "H Οδύσσεια του Αληθινού Εαυτού" , στην gallerie LUMNIOUS EYE από 19/4 έως 27/4 2024

                                                           Ακρυλικό σε καμβά 

Ακρυλικό σε καμβά 

5η Ομαδική έκθεση: OCULI INQUISITIVI

 "Oculi Inquisitivi: Ερευνητικές Ματιές στις Σκιές της Πόλης

Μια ομαδική έκθεση, που 24 εικαστικοί προσπαθούν να αποτυπώσουν στον καμβά τους την φράση του φιλόσοφου Διογένη του Κυνικού που διέσχιζε τους δρόμους κρατώντας ένα φανάρι επαναλαμβάνοντας τη φράση “Άνθρωπον ζητώ" “Oculi Inquisitivi”.

Επί της ουσίας η φράση διασχίζει το χρόνο προσπαθώντας να κεντρίσει και να πει πως η αναζήτηση της αλήθειας και των αξιών δε πρέπει να περιορίζεται στην απλή επιφάνεια της κοινωνικής επαφής, αλλά να επεκτείνεται στην εμβάθυνση στην ψυχή του σύγχρονου ανθρώπου, ανιχνεύοντας τις αδυναμίες, τις φοβίες και τις ελπίδες του, στη καρδιά του σύγχρονου αστικού πλαισίου".

Η έκθεση φιλοξενείθηκε  στη Luminοus Eye Gallery (Μητσαίων 2Α, περιοχή Ακρόπολης, Αθήνα 117 42) σε συνεργασία με την ARTgrID.

Στην έκθεση συμμετείχα με δύο έργα με δύο ερασιτεχνίες που προσπαθούν να αποτυπώσουν τους μοναχικούς φιλοσόφους που τους φώναξαν "καταραμένους ποιητές" που πήραν τη σκυτάλη από εκείνον τον αρχαίο Προμηθέα. Μετάτρεψαν την φλόγα σε φως και με το φανό εκείνου του ωραίου κυνικού ερευνούν για το ωραίο το αγαθό το άριστο ή απλά το ανθρώπινο. Πολυπρόσωπες πόλεις σκοτεινές και με την αντινομία της μοναξιάς στο πλήθος. Με τα χρώματα και τα σχήματα συνεχίζουμε να κρατάμε το φανάρι και να φωτίζουμε τα μαύρα και γκρι και συνεχίζουμε να αναζητούμε την ουσία του ουμανισμού....Τα σχήματα και οι γραμμές που συνθέτουν το άλλο κόσμο...τον μυστικό και συνάμα τόσο φανερό.

Ακρυλικό σε καμβά

Ακρυλικό σε καμβά

Χωρίς τον Αντώνη

Ο κόσμος μας χωρίς τον Αντώνη, δηλ. χωρίς τον Άνθρωπο...μέρες επιστροφής στις εποχές της περιόδου του Ανθρώπου των παγετώνων...βαθιά ανθρωποφάγοι....στιγμές θλίψης για την χαμένη ανθρωπιά μας.

Ακρυλικό σε χαρτί

Ανασυρμένες από την λήθη

                                                           Ακρυλικό σε χαρτί