ΕΡΑΣΙ ΤΕΧΝΗ: χαρτί

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χαρτί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

21.7.25

Κώστας Καρυωτάκης

Τέτοια μέρα τερματίζει το νήμα του, ο αγαπημένος μελαγχολικός ποιητής Κ. Καρυωτάκης...γράφει στο σημείωμα: "Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξή τους παιχνίδι χωρίς ουσία. " (ακρυλικό σε χαρτί)

15.6.25

14η Ομαδική έκθεση Unesco: Ορατό και Αόρατο

Με δύο εικαστικά μου έργα συμμετείχα στην διεθνή ομαδική έκθεση "Ορατό και Αόρατο" στο Ίδρυμα Εικαστικών Σεχνών Σσιχριτζή στην Κηφισιά, που διοργάνωσε ο Όμιλος για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος ανοίγοντας τον εικαστικό του κύκλο για το έτος 2025,

Η έκθεση πραγματοποιήθηκε από τις 31 Μάιου έως και τις 14 Ιουνίου 2025 με τη συμμετοχή 43 εικαστικών από την Ελλάδα και το εξωτερικό με 61 έργα μικρών, μεσαίων και μεγάλων διαστάσεων.

Στο σημείωμα της, στον εικαστικό κατάλογο της έκθεσης, η Νίνα Διακοβασίλη, Πρόεδρος του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, σημειώνει:" τα έργα της έκθεσης συνθέτουν έναν ενδιαφέροντα κόσμο και προκαλούν μια δημιουργική «συνομιλία» ανάμεσα στις διαφορετικές τεχνοτροπίες και θεματολογίες των καλλιτεχνών, με κοινή αφετηρία την ανάγκη τους να εκφράσουν και να επικοινωνήσουν στον θεατή και επισκέπτη τον Ορατό και υπαρκτό κόσμο μας με τη δική τους οπτική σε αυτά που βλέπουν τα μάτια, μα και το Αόρατο, δηλαδή όλα εκείνα τα θαυμαστά που «βλέπει» μονάχα η ψυχή μας."

Τα δύο εικαστικά έργα με τα οποία συμμετέχω στην έκθεση είναι διαστάσεων 50χ35 σε χαρτόνι και τα υλικά είναι ακρυλικό και μελάνι.

Περιπλανώμενοι στο Ορατό

Αόρατες μορφές στο επέκεινα

14.6.25

13η ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ η σιωπή της φύσης

Με δύο εικαστικά μου έργα συμμετέχω στην ομαδική έκθεση "ΝΕΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ 4 Η σιωπή της Φύσης" στο χώρο τέχνης Chili Art Gallery (Δημοφώντος 13-15, Θησείο, Αθήνα) και παράλληλα διαδικτυακά, σε συνεργασία με την ARTgrID (https://artgrid.gr).Η έκθεση πραγματοποιήθηκε από τις 5 ως τις14 Ιουνίου 2025.

Η έκθεση διερευνά τη μεταμόρφωση της σχέσης του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον μέσα από το πρίσμα της απώλειας, της ανθεκτικότητας και της ελπίδας, αναδεικνύοντας τον ρόλο της τέχνης ως φορέα μνήμης και αφύπνισης σε μια εποχή οικολογικής κρίσης.

Στο επιμελητικό κείμενο, ο Πάρης Καπράλος σημειώνει :

Τι σημαίνει να μεγαλώνεις στην Ελλάδα δίπλα σε βουνά, ελιές και θάλασσα; Για έναν έφηβο της δεκαετίας του 1990, σήμαινε ανεξαρτησία, παιχνίδι, άγγιγμα της φύσης χωρίς φόβο. Για ένα παιδί σήμερα, όμως, η απάντηση είναι διαφορετική: σημαίνει καύσωνες που επιβάλλουν περιορισμούς, δάση

που έγιναν στάχτη, παραλίες γεμάτες πλαστικά, μέδουσες και επικίνδυνα είδη θαλάσσιας ζωής που μετανάστευσαν στη Μεσόγειο εξαιτίας της βίαιης κλιματικής αλλαγής. Η έννοια της «ανθεκτικότητας» δεν αποτελεί πια θεωρία αλλά καθημερινή συνθήκη. Η αθωότητα που γνωρίσαμε δεν είναι πλέον αυτονόητη. Τα παιδιά που μεγαλώνουν στην Ελλάδα του 2025 διαμορφώνουν τις εμπειρίες τους σε ένα περιβάλλον που δεν θεωρείται πια δεδομένο, αλλά εύθραυστο και ασταθές. Το κλίμα δεν είναι μόνο θέμα δελτίου καιρού· συχνά είναι ζήτημα επιβίωσης. Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά ένας καθρέφτης των αλλαγών που υφίσταται ο κόσμος και μαζί του η παιδική ηλικία. Αν αυτή η μέρα έχει αξία, είναι γιατί μας καλεί να αναλογιστούμε τι μέλλον προσφέρουμε στα παιδιά — όχι με ενοχές, αλλά με ευθύνη. Να προστατεύσουμε ό,τι απέμεινε και να ξαναχτίσουμε ό,τι χάθηκε. Γιατί η φύση δεν είναι πια αυτονόητη· και αν θέλουμε να υπάρχει και αύριο, πρέπει να δράσουμε σήμερα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος του εικαστικού καλλιτέχνη δεν είναι να αποτυπώσει απλώς την πραγματικότητα, αλλά να εκφράσει τη σιωπή της, να αφυπνίσει τη συλλογική συνείδηση και να ανοίξει διαλόγους εκεί όπου κυριαρχεί η σιωπή ή η απώλεια. Η τέχνη σήμερα καλείται να λειτουργήσει ως πράξη μνήμης, ευθύνης και φαντασίας.

Τα δύο εικαστικά έργα με τα οποία συμμετέχω στην έκθεση είναι διαστάσεων 50χ70 σε χαρτόνι και τα υλικά είναι ακρυλικό και μελάνι.

Το δυστοπικό μας αύριο

Η μάχη για την κανονικότητα

2.6.25

12η Ομαδική έκθεση “Αόρατες Ελπίδες”

Με δύο εικαστικά μου έργα συμμετείχα στην ομαδική έκθεση “Αόρατες Ελπίδες” στο χώρο τέχνης Alma Mater (Εμμανουήλ Μπενάκη 62, Εξάρχεια και παράλληλα διαδικτυακά, σε συνεργασία με την ARTgrID (https://artgrid.gr).Η έκθεση πραγματοποιήθηκε από τις 23 Μάϊου ως τις 1 Ιουνίου 2025.

Ο Επιμελητής Τέχνης Πάρης Καπράλος σε συνεργασία με το Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης και εικαστικούς καλλιτέχνες, με αφορμή τη Παγκόσμια Ημέρα για τα Εξαφανισμένα Παιδιά (25η Μαΐου) παρουσιάζει την έκθεση που διερευνά το φαινόμενο της εξαφάνισης παιδιών στην Ευρώπη, φωτίζοντας τις πολλαπλές αιτίες και τις τραγικές συνέπειες που το συνοδεύουν, αναδεικνύοντας τη σκληρή πραγματικότητα των αόρατων ανηλίκων και καλώντας σε συλλογική ευαισθητοποίηση και δράση για την προστασία της παιδικής ζωής και αξιοπρέπειας.

Σημειώνεται στο επιμελητικό κείμενο: “Λέγεται πως τα παιδιά είναι η ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο. Είναι εκείνα που θα διαμορφώσουν το αύριο, με τις αξίες, τις επιλογές και τις πράξεις τους. Η 25η Μαΐου είναι αφιερωμένη στα παιδιά που εξαφανίζονται και σε εκείνα που παραμένουν αόρατα για την κοινωνία. Η Παγκόσμια Ημέρα των Εξαφανισμένων Παιδιών δεν είναι απλώς μια υπενθύμιση, αλλά μια έκκληση για δράση. Τα παιδιά εξαφανίζονται για πολλούς λόγους. Οικογενειακές διαφορές, φυγή από ενδοοικογενειακή βία, διαδικτυακή παραπλάνηση, εγκληματικά κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων – οι κίνδυνοι είναι παντού. Οι απαγωγές από αγνώστους είναι λιγότερες αλλά εξαιρετικά ανησυχητικές, καθώς συνδέονται με εκμετάλλευση και βία, ενώ ψυχικές διαταραχές ή νευροαναπτυξιακά προβλήματα κάνουν κάποιους ανηλίκους πιο ευάλωτους. Συγκλονιστική είναι η κατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων που φτάνουν στην Ευρώπη χωρίς χαρτιά, προσπαθώντας να γλιτώσουν από πολέμους και ακραία φτώχεια. Χιλιάδες εξαφανίζονται κάθε χρόνο, με πολλά να πέφτουν θύματα διακινητών. Η Europol έχει επιβεβαιώσει περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης, καταναγκαστικής εργασίας και εμπορίας οργάνων. Χωρίς νομική προστασία, παραμένουν αόρατα στα σύνορα, στις δομές φιλοξενίας, ακόμα και στους δρόμους των μεγάλων πόλεων. Η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας είναι ζωτικής σημασίας. Κάθε χαμένο παιδί είναι μια υπόθεση που μας αφορά όλους: είναι μια ελπίδα λιγότερη για το μέλλον του κόσμου”.

Τα δύο εικαστικά έργα με τα οποία συμμετέχω στην έκθεση είναι διαστάσεων 35χ50 σε χαρτόνι και τα υλικά είναι ακρυλικό.

Απώλεια

Απουσία

18.5.25

11η Ομαδική εικαστική έκθεση "Άνοιξη"

Με δύο εικαστικά μου έργα συμμετείχα στην ομαδική έκθεση “Χρώμα σε νερό 11 | Άνοιξη” στο χώρο τέχνης Chili Art Gallery (Δημοφώντος 13-15, Θησείο, Αθήνα) και παράλληλα διαδικτυακά, σε συνεργασία με την ARTgrID (https://artgrid.gr).Η έκθεση διήρκησε τις 8 Μάιου μέχρι και τις 17 Μάιου.

Η έκθεση, διερευνά τη σχέση του ανθρώπου με το τοπίο μέσα από διαφορετικές οπτικές γωνίες, είναι η 11η διοργάνωση της σειράς εκθέσεων “Χρώμα σε νερό” που έχουν ως στόχο την ανάδειξη της σύγχρονης υδατογραφίας στην Ελλάδα.

Στο επιμελητικό κείμενο, ο Πάρης Καπράλος σημειώνει : “Η ακουαρέλα, ή αλλιώς υδατογραφία, γνώρισε την απόλυτη άνθισή της τον 19ο αιώνα, τότε που οι καλλιτέχνες ανακάλυπταν ξανά τη μαγεία του φυσικού τοπίου. Με την άφιξη του Ρομαντισμού, η τέχνη δεν περιοριζόταν σε ακαδημαϊκές απεικονίσεις· η φύση έγινε πρωταγωνίστρια! Οι ζωγράφοι, εμπνευσμένοι από την αλλαγή των εποχών, απαθανάτιζαν τοπία που έσφυζαν από φως και χρώμα. Η άνοιξη, με τις ροζ ανθισμένες κερασιές, τα πράσινα λιβάδια και τα κρυστάλλινα ρυάκια, ήταν ένα αγαπημένο θέμα. Τα ημιδιαφανή χρώματα της ακουαρέλας έδιναν ζωή σε αυτές τις εικόνες, μεταφέροντας την αίσθηση της φρεσκάδας και της αναγέννησης. Καλλιτέχνες όπως ο Τέρνερ και ο Κόνσταμπλ αποτύπωσαν μοναδικά την ατμόσφαιρα της εποχής. Ακόμα και σήμερα, η ακουαρέλα παραμένει συνώνυμη με την άνοιξη. Είναι η τέλεια τεχνική για να αποδώσει κανείς την αέρινη, εφήμερη ομορφιά της φύσης, θυμίζοντάς μας ότι κάθε στιγμή είναι ένα μικρό έργο τέχνης!“.

Τα δύο εικαστικά έργα με τα οποία συμμετέχω στην έκθεση είναι διαστάσεων 35χ50 σε χαρτί και τα υλικά είναι μελάνι, νερό, κρασί, καφές.

Αναγέννηση

Μετακένωση

Η καλλιτεχνική δήλωση της συμμετοχής μου στην έκθεση:

Η άνοιξη των χρωμάτων και της ελπίδας. Ανθοσχήματα και χρωματιστά τραγούδια. Μια αέναη αναγέννηση με τις γραμμές να ανακατεύονται με προορισμό αποκλειστικά την μυρωδιά και τις οπτασίες των χρωμάτων. Η άνοιξη απολαμβάνεται δεν την ζεις, δεν πρέπει να τη ζεις απλά. Η άνοιξη ξεφεύγει από το να είναι απλά μια εποχή. Είναι αφετηρία για να αναγεννηθείς μετά την συγκλονιστική νίκη εναντίον του χειμερινού δυνάστη. Η άνοιξη της ζωής μας, απλά....

15.3.25

10η Ομαδική Έκθεση “Mater Mundi"

Με δύο εικαστικά μου έργα συμμετείχα στην ομαδική έκθεση “Mater Mundi” στο χώρο τέχνης Alma Mater (Εμμανουήλ Μπενάκη 62, Εξάρχεια και παράλληλα διαδικτυακά, σε συνεργασία με την ARTgrID (https://artgrid.gr).Η έκθεση πραγματοποιήθηκε από τις 27 Φεβρουαρίου ως τις 9 Μαρτίου 2025.

Η έκθεση διερευνά τη διαχρονική της παρουσία της γυναικείας συμβολής, της ισότητας και της συλλογικής ευθύνης για τη πρόοδο και ολοκλήρωση του Πολιτισμού.

Όπως σημειώνει ο επιμελητής Τέχνης Πάρης Καπράλος η φράση “Mater Mundi” (Μητέρα του Κόσμου) έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορα πλαίσια στην ιστορία, με ιδιαίτερη έμφαση στον θρησκευτικό, φιλοσοφικό και καλλιτεχνικό λόγο. Στον μυστικισμό, ο Γάλλος λόγιος Guillaume Postel (1510–1581) χρησιμοποίησε τη φράση για να περιγράψει μια θεϊκή, μυστικιστική φιγούρα που συνδέεται με την ιδέα της Νέας Εύας. Στη θρησκευτική εικονογραφία, η Παναγία παρουσιάζεται ως “Mater Mundi”, δηλώνοντας τον ρόλο της ως Μητέρας όλων των ανθρώπων. Ο Οβίδιος και άλλοι ρωμαίοι ποιητές δεν χρησιμοποιούν τη φράση άμεσα, αλλά η έννοια απηχείται έμμεσα στα έργα τους που αναφέρονται σε κοσμικές και θεϊκές μητέρες. Στον συμβολισμό της Αναγέννησης και του Μεσαίωνα, η Mater Mundi χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ενσάρκωση της φροντίδας, της ζωής και της αγάπης. Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή, η φράση “Mater Mundi” επανανοηματοδοτείται ως υπενθύμιση της πολύπλευρης ανθρώπινης υπόστασης της γυναίκας. Η γυναίκα-μητέρα, παράλληλα με τον ρόλο της το Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης και εικαστικούς καλλιτέχνες, με αφορμή τη Παγκόσμια Ημέρα για τα Εξαφανισμένα Παιδιά (25η Μαΐου) παρουσιάζει την έκθεση που διερευνά το φαινόμενο της εξαφάνισης παιδιών στην Ευρώπη, φωτίζοντας τις πολλαπλές αιτίες και τις τραγικές συνέπειες που το συνοδεύουν, αναδεικνύοντας τη σκληρή πραγματικότητα των αόρατων ανηλίκων και καλώντας σε συλλογική ευαισθητοποίηση και δράση για την προστασία της παιδικής ζωής και αξιοπρέπειας.

Τα δύο εικαστικά έργα με τα οποία συμμετέχω στην έκθεση είναι διαστάσεων 35χ50 σε χαρτί και τα υλικά είναι ακρυλικό και απόσταγμα καφέ.

Mater Aeterna

Feminae Symbolum

H καλλιτεχνική δήλωση μου για την έκθεση

29.12.24

Η πρώτη ατομική έκθεση του Γιάννη Σταμούλη

Η Πρώτη Ατομική Έκθεση του Γιάννη Σταμούλη στην THE PROJECT GALLERY στο κέντρο της Αθήνας στο Μοναστηράκι, στην οδό Νορμανού 3, από την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2024 ως και τις 8 Ιανουαρίου 2025.

Η Τέχνη ανακαλύπτει νέες πηγές έμπνευσης, η Τέχνη συνθέτει το χθες με το σήμερα, η Τέχνη δεν δημιουργεί απλώς αλλά αποτελεί περιβάλλον δημιουργικής έκφρασης.

Με κεντρικούς πρωταγωνιστές τους γνωστούς από την παράδοσή μας Καλικάντζαρους, η Έκθεση, αφιέρωμα σε αυτούς, με τίτλο «Καλικαντζάρων εμφάνιση», ξεκινά από τη λαογραφική παρουσίαση/απεικόνισή τους, η οποία διαφοροποιείται από περιοχή σε περιοχή και από εποχή σε εποχή, προχωρά με την παρουσίαση/απεικόνιση των περισσότερο γνωστών Καλικάντζαρων, των χαρακτηριστικών και των ιδιοτήτων τους, οπτικοποιεί, μέσω της εγκατάστασης, τη δράση των Καλικάντζαρων, αναδεικνύει…μη Έλληνες Καλικάντζαρους.

Η έκθεση συνεχίζει την οπτικοποίηση του παραμυθιού «Καλικαντζαρομπερδέματα» και μετατρέπει το λόγο σε εικόνα και πλαισιώνει τους πρωταγωνιστές με το φανταστικό πνεύμα των γιορτών!

Η Τέχνη σε πλήρη οργασμό!

Η Έκθεση, αφιέρωμα στους Καλικάντζαρους, αποτελεί μία δυναμική σύνθεση εικαστικού έργου, το οποίο περιλαμβάνει καλλιτεχνικά δημιουργήματα ακρυλικά σε χαρτί και καμβά,

ακρυλικά σε διαμορφωμένο ξύλο, ακρυλικά σε ζελατίνη και, μέσω της τεχνικής της εγκατάστασης, ζωντανεύει το έργο και προβάλλει την άποψη του καλλιτέχνη για τη δραματοποίηση της έμπνευσής του.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ

Η Έκθεση αποτελεί ένα απτό παράδειγμα ανάδειξης της διαθεματικής και πλουραλιστικής φυσιογνωμίας της Τέχνης.

Ένα θέμα λαογραφικό εμπνέει τον καλλιτέχνη, οι Καλικάντζαροι «ζωντανεύουν» μέσα από ποικίλα υλικά και διαφοροποιημένες τεχνικές, το χθες συναντά το σήμερα σε ένα πεδίο σύντηξης χρονικών οριζόντων και επικαιροποίησης της παράδοσης, ο λόγος υποστηρίζει την εικόνα, η εικόνα αναπαριστά τη φαντασία και η νοητή μετακίνηση από το παρελθόν

25.9.24

7η Ομαδική έκθεση ΒΑΖΑΑRT

Με τρία εικαστικά συμμετείχα στην ομαδική έκθεση-bazaart στην Chili art gallery, Δημοφώντος 13-15, στο Θησείο. Η έκθεση εγκαινιάστηκε την Μεγάλη Πέμπτη 18.00 και διήρκησε μέχρι 11-5-2024.

Ακρυλικό σε καμβά

1.4.24

5η Ομαδική έκθεση: OCULI INQUISITIVI

"Oculi Inquisitivi: Ερευνητικές Ματιές στις Σκιές της Πόλης

Μια ομαδική έκθεση, που 24 εικαστικοί προσπαθούν να αποτυπώσουν στον καμβά τους την φράση του φιλόσοφου Διογένη του Κυνικού που διέσχιζε τους δρόμους κρατώντας ένα φανάρι επαναλαμβάνοντας τη φράση “Άνθρωπον ζητώ" “Oculi Inquisitivi”.

Επί της ουσίας η φράση διασχίζει το χρόνο προσπαθώντας να κεντρίσει και να πει πως η αναζήτηση της αλήθειας και των αξιών δε πρέπει να περιορίζεται στην απλή επιφάνεια της κοινωνικής επαφής, αλλά να επεκτείνεται στην εμβάθυνση στην ψυχή του σύγχρονου ανθρώπου, ανιχνεύοντας τις αδυναμίες, τις φοβίες και τις ελπίδες του, στη καρδιά του σύγχρονου αστικού πλαισίου".

Η έκθεση φιλοξενείθηκε στη Luminοus Eye Gallery (Μητσαίων 2Α, περιοχή Ακρόπολης, Αθήνα 117 42) σε συνεργασία με την ARTgrID.

Στην έκθεση συμμετείχα με δύο έργα με δύο ερασιτεχνίες που προσπαθούν να αποτυπώσουν τους μοναχικούς φιλοσόφους που τους φώναξαν "καταραμένους ποιητές" που πήραν τη σκυτάλη από εκείνον τον αρχαίο Προμηθέα. Μετάτρεψαν την φλόγα σε φως και με το φανό εκείνου του ωραίου κυνικού ερευνούν για το ωραίο το αγαθό το άριστο ή απλά το ανθρώπινο. Πολυπρόσωπες πόλεις σκοτεινές και με την αντινομία της μοναξιάς στο πλήθος. Με τα χρώματα και τα σχήματα συνεχίζουμε να κρατάμε το φανάρι και να φωτίζουμε τα μαύρα και γκρι και συνεχίζουμε να αναζητούμε την ουσία του ουμανισμού....Τα σχήματα και οι γραμμές που συνθέτουν το άλλο κόσμο...τον μυστικό και συνάμα τόσο φανερό.